Perfekcjonizm: pułapka doskonałości

Perfekcjoniści mogą, na pierwszy rzut oka, budzić zazdrość: ich dom (i życie) jest w idealnym porządku, nie spóźniają się, dotrzymują terminów, metodycznie realizują wszystkie swoje plany… w rzeczywistości jednak ten różowy obraz to tylko pozory, ukrywające neurozę, stany lękowe i nieustanny niepokój.

Ciemna strona perfekcjonizmu to ciągłe natręctwa utrudniające życie naszym bliskim – a przede wszystkim nam samym. Nigdy nie jesteśmy w stanie pozbyć się myśli, że nie mogliśmy zrobić to, co było do zrobienia, lepiej. Stawiamy sobie nierealne wymagania. Pogrążamy się w pozbawionej końca gonitwie za nieosiągalną doskonałością1.

Można powiedzieć, że idealnie uporządkowany dom to niepokojąca oznaka: świadczy o tym, że psychika osoby, która go zamieszkuje, jest daleka od uporządkowania. Za perfekcjonizmem kryje się niepewność: nieświadomie przeczuwamy, że nasza wewnętrzna równowaga jest bardzo krucha, że świat nie jest tak uporządkowany, jak się wydaje; rutynowe czynności muszą być wykonane idealnie, żeby ją podtrzymać; jednak wystarczy odrobina nieporządku, aby zapanował całkowity chaos2.

Za obsesją porządku i doskonałości może się kryć również niezaspokojona potrzeba uznania: chcemy za wszelką cenę udowodnić światu, jacy jesteśmy solidni, dokładni i rzetelni. Idealny porządek ma być naszą wizytówką. Czujemy się wartościowi tylko wtedy, kiedy wiemy, że nie mamy sobie nic do zarzucenia. Niestety, najdrobniejsze niedociągnięcie niszczy ten obraz…

Taka postawa sprawia, że stajemy się swoimi najgorszymi wrogami. Nie pozwalamy sobie cieszyć się życiem, skazujemy się na ciągły stres i zgorzknienie. Jednak perfekcjonizm nie tylko utrudnia życie; może prowadzić do poważnych schorzeń: depresji, bezsenności oraz zaburzeń odżywiania – anoreksji i bulimii3.

Żeby pokonać perfekcjonizm, musimy pogodzić się z tym, że życie jest nieprzewidywalne i czasem chaotyczne. Świat się nie rozpadnie, jeśli zrezygnujemy z obsesyjnych prób kontrolowania go – wręcz przeciwnie, życie stanie się łatwiejsze4. Odpuśćmy, nie narzucajmy sobie nadmiernie wygórowanych standardów. Przyznajmy sobie prawo do popełniania błędów. Nie możemy być perfekcyjni we wszystkim – większość z nas jest świetna w niektórych dziedzinach, słabsza w innych – trzeba to zaakceptować. Większość wyzwań, jakie stawia przed nami życie, nie wymaga perfekcji – nie musimy robić wszystkiego idealnie, wystarczy, jeśli zrobimy to dostatecznie dobrze.

Świat nie jest doskonały – i my też nie musimy być!

 

1 Przekleństwo perfekcjonizmu, http://natemat.pl/46547,przeklenstwo-perfekcjonizmu-nieustanne-wymagania-moga-wywolywac-stany-chorobowe


 

2 Kurt Tepperwein, Co choroba mówi o Tobie, przeł. M. Dziedzic, Wydawnictwo KOS, Katowice 2003, s. 201.


 

3Being a perfectionist can take a toll on health, http://www.nbcnews.com/id/38170039/ns/health-mental_health/t/being-perfectionist-can-take-toll-health/


 

4 Ewa Klepacka-Gryz, Perfekcjonizm – jak z nim żyć?, http://zwierciadlo.pl/2013/psychologia/zrozumiec-siebie/perfekcjonizm-jak-z-nim-zyc


 

Cytat na dzisiaj

Pragnienia umysłu Umysł zawsze żąda tego, czego nie może posiąść. Im więcej posiadamy, tym większe mamy poczucie braku. (s. 287)
Szczęście Szczęście to stan świadomości, który może pojawić się tylko w trakcie przetwarzania złożonej informacji. Musimy zatem rozwijać naszego ducha i nasze zmysły – w ten sposób zapewnimy sobie więcej możliwości odczuwania szczęścia. (s. 39)
Racjonalność w pracy Dowodem racjonalności sposobu wykonywania pracy jest brak zmęczenia po jej zakończeniu (s. 117)
Żyj teraźniejszością Przeszłość nie kryje w sobie nic interesującego. Uwolnij się od niej i zacznij żyć teraźniejszością. (s. 304)
Miłość Tylko osoba przepełniona miłością żyje pełnią życia. Zauważcie, że osoby zakochane są zazwyczaj zdrowe lub cofają się u nich symptomy chorobowe. Miłość jest główną podstawą, bazą zdrowia. (s. 182)
Eliminacja stresu (…) eliminacja stresu to nic innego jak proces zdrowienia. (s. 50)
Siła umysłu Nie zdajemy sobie sprawy z siły, jaka tkwi w naszych umysłach, z możliwości, jakie możemy rozwinąć przy odrobinie woli i chęci. Trzeba tylko zastosować zasadę koncentracji siły, czyli nauczyć się oddzielać rzeczy naprawdę ważne od błahych i nie doszukiwać się problemów tam, gdzie ich w rzeczywistości nie ma. (s. 72)
Dieta a zdrowie (…) zamiast dręczyć się dietą – po prostu odpowiednio się odżywiajmy. To w zupełności wystarczy, a będzie znacznie zdrowsze – i dla ciała, i dla ducha. (s. 244)
Świadomość a zdrowie Ciało bez świadomości jest zdrowe. Chora świadomość przenosi chorobę na ciało. (s. 262)
Waga zależy od umysłu Umysł jest kluczem do rozwiązania problemu otyłości (albo anoreksji). (...) Nie zapanujemy nad naszym odżywianiem, przejadaniem się (lub anoreksją), jeżeli nie zapanujemy nad stanem naszego umysłu. (s. 294)

Fundacja Witolda Bońkowskiego Potęga i Paradoksy Naszych Umysłów

KRS 0000462513
NIP 781-188-51-77
REGON 302432119

Przeczytaj

Niewyobrażalne. Potęga i paradoksy naszych umysłów traktuje o niezwykłej mocy umysłu. Wiara w potęgę i możliwości ludzkiego umysłu w pokonywaniu chorób, stresów i zmartwień jest motywem przewodnim tej pracy.

Książka Niewyobrażalne. Potęga i paradoksy naszych umysłów